Şii(apastrof)R

Şii’r kimsenin göremediğini görebilmektir

Gördüğünü diğerlerine gösterebilmek

Bir uçurumun kenarında durup ve bakıp yanı başında duran ölüme

“Siktir lan” diyebilmektr.

Şii’r yalan söylemez..

Şii’r harbi delikanlıdır.

En yakın arkadaşına kız arkadaşını ödünç verir..

Şii’r hayatla tekme tokat kavga etmektir.

.Ağzının burnunun kan içinde kalmasıdır..

İstiklal de sinyale çıkmaktır.

Son paranla şarap almaktır.

Şii’r

Telefonda duyduğun sevgilinin sesini siyah çarşaflara sarıp saklamaktır.

Yüzünün yastıkta bıraktığı silüeti çerçeveletip odanın duvarına asmaktır..

Şii’r kendini duvara asmandır.

Aynadaki aksini boyamaktır.

Koşup yapabildiğin kadar hızlıca

Kendini karşına çıkan ilk duvara çarpmandır.

Şii’r o çok sevdiğin mor eteğinden annenin

sana pelerin dikilmedi diye evden kaçmandır.

Şii’r evden kaçar hep.

                     Gider Komşu kızın koynuna saklanır..

Şii’r aramızda dolaşır..

Sağa sola omuz atar.

Sataşacak yer arar durur

Babandan yediğin ilk tokatın göbek adı da şii’rdir.

Aşk’lara futbol müsabakası muamelesi çekmektir

“Şu maç bitmeden bi gol daha atıp en azından berabere…”

şii’r

maç bittikten sonra boş kalaye rövanşatayla gol atmaktır

şii’r skoru değiştirmez hiç..

hakemle oynamaz.

Şii’rin dini imanı yoktur.

İnansa, kendine inanır

Cennete arka kapıdan girmektir şii’r.

mezara konulur konulmaz yanına gelen sorgu sual meleklerine

rabbiniz kim diye somaktır.

Şii’r

Gökkuşağını siyaha boyar pastel boyalarla

Altından geçen cinsiyet değiştirir.

 

Vurgu, yalıtımsızdır..

Devingenlik kazanılmıycaktır.

 

 

 

    Şii’r  vardır..

                                               Şii’r   yoktur..,

                                                                                                         

gece denklemi..,

gecenin bir yarısı soluk soluğa uyanırsınız uykunuzdan. ter içindesinizdir. ağlarsınız, nedenini bilmeden. nedenini bilmeden yaşadığınız gibi. yalnızsınızdır evde. duyduğunuz seslere bir anlam veremezsiniz. sesler anlamı kabul etse ne değişir.? bu korku, bu üşüme terk eder mi sizi.? gecenin bu en karanlık anında ter içinde kendi kendinizi sorgulamanıza engel olabilir mi..? kaç kişiyi sevmişsinizdir, kaç kişi sizi sevmiş.? kimler için ağlamışsınızdır gizli gizli kimse bilmeden. kim için yaşadınız şimdiye kadar kendiniz için bile yaşamamışken.? gecenin karanlığı bastırır ruhunuzun düşlerinizin karanlığını. garip bir titreme gelir çöker parmak uçlarınıza. nefes alamazsınız. ciğerlerinize gitmez hava. bütün vücudunuz delik deşiktir de sanki, ciğerlerinize ulaşmadan bu deliklerden taşar atmosfer. taşdığı yerlerden acı dolar içeri. bu kez de acı solumaya başlarsınız. gece’nin bir yarısıdır., taşıdığınız bedenin size ait olduğundan bile şüphe duyarsınız. aynalardan korkarsınız artık baktığınızda bir yabancıyla karşılaşırsınız diye. aklınızı yitireli çok olmuştur da aslında, içinizde ki çocuğun son çırpınışlarıdır çığlık atamayışınızın nedeni. hayatınız boyunca tanıdığınız insanlar gelir aklınıza “ve o”. sonra giderler. sonra gelirler, sonra yine giderler. başınızı döndürmeye yeter bu gel-git’ler. kusarsınız belki avuç dolusu, belki de hiç.. belki de hiç düşünmeden o değerli başınızı yastığa dayayıp uyumayı deneyeceksinizdir birazdan…belki de ertesi gün, yatağınızda / odanızın ortasında .. sizi ölü olarak en güzel nasıl bulacaklarını düşünürsünüz. düşersiniz bir gökdelenin en üst katından asfalta doğru. Kıç cebinizde yıllar önce sanki sırf bunun için aldığınız, neden orda olduğuna bir anlam veremedeğiniz jilet,. korkarsınız kirpiklerinizden ayak parmaklarınıza kadar. avuçlarınızda kan birikir..utanmasanız, yere kanınızla ALLAH bile yazacaksınızdır.

 

gecedir. ölmüşsünüzdür.. ya da öleceksinizdir birazdan..

hayatı insanlara peşkeş çektiğiniz gibi,

 

 

ölüm’ü de…

 

 

 

şş.. kaltak!